Koskocaman bir yıl

Merhaba sevgili Mavi Şimşekler Sınıfı velilerimiz,

Hayli oyun oynadığımız, merak ettiğimiz, araştırma yaptığımız, sohbet ettiğimiz, çizdiğimiz, boyadığımız, güldüğümüz bir yılı geride bıraktık.
Heyecanla beklediğimiz dişlerimiz çıktı, diş perilerinin hayal ürünü olduğunu anladık ama hediyelerinden vazgeçemedik. Boyumuz uzadı, pantolonlarımızın paçalarını kestik yine kullandık. Çoraplarımız eskidi ve delindiler. Önce aradan kaçıveren baş parmağımızla dalga geçtik sonra da içine pirinç, mercimek doldurup, tavşan yaptık. Sonra fark ettik ki, evlerimizde anne ve babalarımıza ait çok sayıda tişörtler var.  Çoğumuz kendi eski tişörtlerimize kıyamadık, kaptık anne ve babamızın tişörtlerini, sınıfımıza Mercan geldi ve onlardan  bez çanta yaptık. Bol bol çizip, karaladığımız, boyadığımız kağıtlardan da bir türlü ayrılamadık. Şenay’ın blenderını aldık. Fırat’ın atölyesinde kağıtları hamur yaptık sonra da yepyeni kağıtlara yolculuk yaptık. Bu kağıt yolculuğumuzda yeniden dönüştürmeyi, dönüştürdüklerimize sahip çıkmayı da öğrendik. Bıkmadık, yaptığımız kağıtlara da tekrar resim yaptık. Tuvalet rulolarından kalemlik, kartonlardan atık kutusu, kozalaklardan kukla, kumaşlardan pelerin yaptık. Yani biz hiç bıkmadık, hep yaptık. Bize atık olarak ne verildiyse, biz atık olan neyi bulduysak hep yeniden yaptık. Biz dönüştürdük, dönüştürmeye de  kendimizden başladık. Hem de daha 7 yaşındayken… Dönüşe dönüşe birden kendimizi Geri Dönüşüm Kahramanları olarak bulduk.

Okuma saatlerinde kitap okurken, hadi bu kez de yazalım dedik. Ne yazalım? Neyi yazalım? derken; atıkları yazalım, kutuları yazalım derken, derken… içimizden birisi Minik Atıklar’ı yazalım diye ortaya bir fikir attı. Diğeri de: “Bize kim yardım eder ki?” dedi ve yanımızda Aslı Tohumcu’yu bulduk.  Aslı Hanım bizi her Salı ziyaret eder oldu ve biz de her Salı başka dergileri araştırır olduk. İçimizden editörler çıktı, yazarlar, çizerler, karikatürcüler. Sonra haber seçmek gerekti ve sonra da işbölümü yapıp, dergiyi hazırlamak. Bu dergiye büyük bir titizlikle çalışıldı. Toplantılara zamanında gelindi, editörümüz hazırladığı dosyasıyla hep yapılan ve yapılacak işleri kovaladı.  Yazarlarımız büyük bir keyifle yazdılar, çizerlerimiz büyük bir istekle çizgilerini salıverdiler kağıda. Sonrası malum. Çok değerlimiz Fırat’ın her zaman motive edici, tasarımcı desteğiyle Minik Atıklar Dergisi son halini aldı.

Sıra Aslı Kıyak İngin, Nurgül Türker ve Beyhan Gültaşlar’la birlikte okul bahçemizi tasarlamaya geldi. Her Perşembe günleri bahçemize farklı gözlerle baktık. Paletlerle evcilik kapılarımıza, tekerlek ve kütüklerle oluşan parkurumuza, içerisinde döndüğümüz silindirimize, bahçeye örülen ağlarımıza kadar herşeyi deneyimledik. Deneyimledikçe bizi uzmanlar dinledi, dinlendikçe biz yine deneyimledik…Bütün bu deneyimlerle de yine büyüdük. Bildiğimiz ve kulağımıza hoş gelen şey yine büyüdüğümüz..:)

Hep birlikte güçlü bir aile olarak bir yılı geride bıraktık.

Dilerim zaman geçtikçe sağlamlaşan bu bağ, güzel, yeni deneyimlere kapılarını aralar.

Hepinize bize kattığınız değerler için çok teşekkür ediyorum ve keyifli tatiller diliyorum.

Şenay Arslan Soyaltın

IMAG2367_1

IMG_2985

 

 

0 cevaplar

Cevapla

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir